บทที่ 247 ตอนจบ

เวลานั้นปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ปยุตจึงเอ่ยขึ้นว่า “ผมเป็นคนสั่งพวกเขาไว้เองครับ ผลิน นี่เป็นคำสั่งของผมเอง”

ผลินอึ้งไป ถามด้วยความโกรธปนสงสัย “ทำไมละคะ? คุณทำแบบนี้ทำไม?”

“คราวก่อนหลังจากที่คุณถูกทัตดาลักพาตัวไปต้องพักอยู่ที่โรงพยาบาลเพราะว่าเกือบจะแท้งลูก ผมแค่ไม่ได

บทที่ 248 ตอนจบ

ตีรณพยายามจะวางสาย ผลินถอนหายใจด้วยความเศร้ากับโทรศัพท์ เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งกับคำพูดของคุณลุง

เมื่อทานอาหารเย็นเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอเอ่ยถามแม่สามีไปตรงๆ “แม่คะ พวกคุณจะกลับกันวันไหนคะ ฉันขอกลับไปด้วยได้ไหมคะ?”

คุณแม่สามีส่ายหน้า “ไม่ได้หรอกจ้ะ สามีหนูบอกว่าให้หนูอ

บทที่ 249 ตอนจบ

ตอนเที่ยงวันต่อมา ผลินไปที่โรงเรียนมัธยมปรานต์ โทรหาชื่นใจนัดเธอออกมา

ที่ร้านกาแฟตรงข้ามโรงเรียน ชื่นใจแสดงออกได้ชัดว่าตกใจที่เธอหุนหันกลับมา “เธอกลับมาได้ยังไงเนี่ย?”

“คราวก่อนฉันถามเธอว่าปยุตเกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า ทำไมเธอถึงบอกว่าไม่มีห๊ะ?”

ชื่นใจหน้าถอดสี