บทที่ 242 ตอนจบ

ผลินหันหลังกลับด้วยความไม่พอใจ เธอกลับไปที่ห้องพักอีกครั้ง ทีแรกกำลังจะเตรียมตัวออกไปทานอาหารเช้า แต่ตอนนี้ไม่มี

อารมณ์จะกินแล้ว

“ผลิน เมื่อไหร่คุณจะเลิกนิสัยชอบหนีออกจากบ้านซักทีนะ”

ปยุตที่เดินตามหลังเธออยู่ กล่าวจากใจจริง

“ถึงฉันจะไม่ออกมาก็ต้อ

บทที่ 243 ตอนจบ

ชื่นใจที่เอาแต่เงียบมาตลอดเอ่ยขึ้นบ้าง “แม่คะ ไวภพพูดถูกนะคะ แม่อย่าฝืนต่อไปอีกเลยค่ะ ยังไงแม่ก็ไม่มีทางชนะปยุตได้แล้วล่ะค่ะ ตอนนี้ยังมีโอกาสทั้งคุณพ่อและปยุตร่วมมือกันยินดีช่วยคุณสะสางปัญหาทั้งหมด แม่ก็ไปอยู่ที่ฝรั่งเศสได้อย่างสบายใจ ถ้าจะรอให้สายเกินกว่าจะแก้ ถึงเวลานั้นใครก็ช่

บทที่ 244 ตอนจบ

ชายทั้ง2คนยังคงเงียบ เธอจึงคิดว่าคำพูดของตัวเองนั้นได้ผล พูดต่ออีก “ตอนนี้ทัตดาก็เหมือนแมลงวันที่ถูกบีบบังคับให้เข้าไปอยู่ในขวดแก้ว ไร้อนาคต ไม่มีทางออก หากพวกคุณยังอยู่กับเธอก็เหมือนรอวันตายเท่านั้น พวกคุณต่างก็มีครอบครัว คุณไม่เคยคิดเลยหรือว่า บางทีภรรยาของพวกคุณอาจจะสูญเสียคุณ