บทที่ 226 ต้องเจ็บปวดถึงเมื่อไหร่กัน

ผลินเห็นท่าทีปยุตราวกับสัตว์ป่า รู้ว่าเขาคงจะไม่เพียงทำไปตามความเหมาะสมแค่นั้นแน่ เมื่อความปรารถนากำลังครุกรุ่น อะไรก็หยุดเขาไม่ได้แล้วตอนนี้

“ปยุตคะ คุณช่วยเบาๆหน่อยนะคะ”

เขาเหลือบตามอง แล้วยื่นมือทั้งสองไปโอบเอวของเธอพลางบอกว่า“ผมก็เบาแล้วนี่ไงล

บทที่ 227 ตามหาลูกชายให้คนอื่น

ผลินฟังที่ปยุตเล่าแล้วรู้สึกตื่นเต้นทันที ถามอย่างรีบร้อน“แผนการณ์อะไรคะ?”

ปยุตมองเธอครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยสายตาที่อ่อนโยน เอามือจิ้มที่หัวของเธอหนึ่งที“ผมไม่บอกคุณหรอก”

“อ้าว ทำไมทำแบบนี้ล่ะ? รีบบอกมาเถอะนะคะ?”

“ก็ยังไม่บอกอยู่ดี”

“คุณจะพูด

บทที่ 228 ช่วยคนอื่นตามหาลูกชาย

เมื่อสักครู่ยังรู้สึกไม่ค่อยพอใจ หลังจากได้ยินชนัยตอบไปแบบนั้น ก็ยิ้มหน้าบานออกมาทันที ทั้งสองสบตากันอย่างลึกซึ้ง ทำเอาผลินที่นั่งอยู่ข้างๆรู้สึกสะอิดสะเอียนจนขนลุก

ผลินทนไม่ได้ไม่อยากจะคิด เธอกับปยุตจนถึงวันนี้ยังไม่เห็นโรแมนติกขนาดนี้บ้างเลย

“ปาณี