บทที่ 22

บทที่22 เป็นหนี้หนึ่งครั้ง

“ทุกครั้งที่คุณพูดกับฉันต้องใช้น้ำเสียงออกคำสั่งแบบนี้ตลอดเวลาเลยอย่างนั้นเหรอคะ”ผลินจ้องเขาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์“ถ้าหากว่าคุณมีทัศนคติที่ดีขึ้นกว่านี้ฉันก็คงมีความอยากอาหารบ้าง แต่ตอนนี้ฉันไม่เหลือความอยากอาหารแล้วตั้งแต่ได้ยินสิ่งที่คุณพูด”

ปยุตเอ่ยเ

บทที่ 23

บทที่23 ร่างกายของผู้ชาย

นั่นมันแย่มาก ทั้งร้อยหัวใจของผลินนั้นแน่ชัดว่าไม่เต็มใจ ทว่าริมฝีปากก็ยังคงเห็นด้วย“โอเคค่ะ ไม่มีปัญหา”

พวกเขาทั้งสองลงไปข้างล่างด้วยกัน ปาณีกระซิบกับแม่ของเธอ“แม่คะ วิธีนี้ดีจริง ๆ”

“นั่นสิ ถ้ารู้ว่าจะได้ผลอย่างนี้ ก่อนหน้านี้แม่ใช้วิธีนี้ไป

บทที่ 24

บทที่24 หัวใจของซือหม่าเจา

“ไม่ต้อง”

ปยุตปฏิเสธอย่างไม่แยแสโดยที่ไม่หันไปมอง

“ทำไมถึงไม่ต้องคะ มันง่ายถ้าจะติดต่อหากว่าคุณต้องการอะไร”

“ฉันไม่คิดว่าเราต้องติดต่อกันอีก”

“….”โอเค ไม่ต้องก็ไม่ต้อง

เย็นวันต่อมา ผลินเลิกงาน เมื่อกลับมาจากโรงเรียน เธอตรงข