บทที่ 189 กลับไปยังสถานที่ที่คุ้นเคย

ปยุตหันหลังให้เขา หลังจากผ่านไปนานก็พยักหน้าให้ แต่ไม่ได้หันหลังกลับ จากนั้นจึงเดินออกมาจากห้อง

ทันทีที่เขาเห็นลูกชายพยักหน้า ดวงตาขุ่นมัวในผู้สูงวัยของธามันหลั่งรินน้ำตา และยังยกรอยยิ้มโล่งอก

บางครั้งมันก็ไม่ยากที่จะยอมรับความผิดพลาดกับลูกของตัวเอ

บทที่ 190 การประชุมที่ไม่คาดคิด

บนยอดเขามีลมพัดเย็นจัด หน้าสุสานที่แห้งแล้งมีเงาร่างรูปทรงเพรียวบางยืนอยู่

ใช้เวลาสองปีถึงได้มาเยี่ยมแม่ อธิบายไม่ได้ว่าอยู่ในอารมณ์แบบไหนกัน โทษตัวเอง รู้สึกผิด เศร้าใจ เสียใจ....

วางช่อดอกลิลลี่ในมือตรงหน้าป้ายหลุมศพ ทรุดเข่าลง “แม่คะ หนูกลับมาหาคุณแม

บทที่ 191 การพบกันใหม่ที่ไม่คาดคิด

��ะความจริง เพราะไม่เห็นหิมะเพชร พวกเขาจึงต้องแยกจากกัน สองปีมานี้ทุกครั้งที่หิมะกำลังตก เธออดไม่ได้ที่จะคิดว่าถ้าหากเธอและปยุตเห็นหิมะเพชร ผลที่ตามมามันอาจจะไม่เหมือนเดิม.....

ในที่สุดเธอก็เป็นหวัดจนได้ ตากฝนในตอนกลางวัน ตากลมเย็นอีกครั้งในตอนเย็น ตอนเช้าจึง