บทที่144 อุ้มเด็กกลับมาเลี้ยง(3)

จันทรนิ่งเงียบไม่พูด ปยุตยิ้มเยาะเย้ย“กินข้าวเถอะ”

“พี่ปยุต พี่กับผลินหย่ากันเถอะ แค่พี่หย่ากับเธอ แม้ว่าพี่ไม่แต่งงานกับฉัน ฉันก็ไม่เอาหลักฐานที่พ่อแม่พี่ทำร้าย คนอื่นออกมาหรอก”

ปยุตดื่มเหล้าอึกนึง ลุกขึ้นพูดว่า“ขอโทษด้วย สามารถแต่งงานกับใครก็ไ

บทที่ 145 ความรักในภูเขาหลวง(1)

ผลินสะดุ้งตกใจเดินเข้าไปในห้องรับแขก เหมือนคนที่วิญญาณออกจากร่าง ในระยะเวลาอันสั้นสิบกว่าชั่วโมง ใจ ของเธอเหมือนนั่งยานเมฆสวรรค์บินอยู่ เจอกับลมพายุในก้อนเมฆ ชั่วพริบตาร่วงตกลงมาบนพื้นดิน

ผลินปิดประตูค่อยๆย่อตัวลงบนพื้น ใช้สองมือปิดปากทำอะไรไม่ถูก ร้องไ