ตอน 137
เจ้าสาวที่เจ็ดของประธาน
บทที่ 136
สัตว์ในร่างมนุษย์(1)
เมื่อผลินตื่นขึ้นมา ในสายตาเต็มไปด้วยประกายสีขาว โคมไฟสีขาว กำแพงสีขาว ผ้าห่มสีขาว หมอในชุดขาว
ในอากาศตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่เธอเกลียด และไม่มีอะไรที่เธอทำได้เลย มีเพียงกลิ่นแห่งความ เศร้าโศก
“คุณหนูครับ คุณโอเคไหม ไม่ต้องคิดมากหรอก
ตอน 138
บทที่ 137
สัตว์ในร่างมนุษย์(2)
ผลินร้องไห้เสียงดัง เมื่อคืนที่ผ่านมาเธอซ่อนตัวอยู่ในที่ที่ไม่มีใครรู้จัก จนน้ำตานั้นได้เหือดแห้งไป แต่วันนี้น้ำตา ก็เหมือนสายน้ำ เมื่อมีการสะสมมากเข้า ก็กลายเป็นกระแสเชี่ยวกรากไม่มีที่สิ้นสุด
หญิงชราเองก็ร้องไห้เหมือนกัน ผลลัพธ์ในเรื่องที่เธอปรารถนา
ตอน 139
บทที่ 138
สัตว์ในร่างมนุษย์(3)
“คุณแม่ตัดสินใจวันนี้”
“ท่านตัดสินใจยังไงคุณก็ตกลงเหรอ คุณไม่คัดค้านเธอบ้างเลยเหรอ”
“แต่ฉันอยากไป”
ปยุตขมวดคิ้วเงียบ ๆ และพูดอย่างจริงจัง“ถ้าคุณอยากไป ผมจะพาคุณไปเอง ทำไมคุณต้องไปกับท่านด้วย”
“ฉันยังไม่เห็นหิมะเพชรเลย”
คำของผลิ