บทที่124 ระเบียง(1)

น้ำในอ่างค่อยๆเย็นแล้ว อุณหภูมิในร่างกายของคนทั้งสองที่กอดกันไม่รู้สึกหนาวเลยสักนิด ผ่านไปสักพักใหญ่ ผลินปล่อยแขนทั้งสองข้างออก พูดกับปยุตด้วยสายตาห่วงใยว่า

บทที่ออกมา ปยุตได้เปิดขวดไวน์แดง นั่งอยู่ลำพังที่ริมระเบียงจิบไวน์ ผลินเดินเข้าไป ไม่ได้พูดอะไรก็หยิบ

บทที่125 ระเบียง(2)

ผลินใจเต้นรัวทันที อันที่จริงเธอทำไมจะไม่คิด ตั้งแต่แรก ก็คิดอยากมีลูกที่คิ้วเหมือนปยุต

“ว่าไง พวกเราก็ไปตอนนี้เถอะ”

ท่านผู้หญิงมองออกว่าลูกสะใภ้เริ่มอ่อนไหว ให้กำลังใจเธอไปทำการตรวจ ผลินลังเลสักครู่ ในที่สุดตอบตกลง “ก็ได้ค่ะ ไปตรวจดูหน่อยก็ได้”

บทที่126 ความรักในภูเขาหลวง(2)

บรรยากาศหนาวเย็นจนถึงติดลบ ชื่นใจไม่ได้เงยหน้าก็รับรู้ถึงอารมณ์โกรธของฝ่ายตรงข้ามได้

หลังจากนิ่งเงียบไปเป็นระยะเวลานานมาก เสียงของทัตดาถามอย่างโกรธว่า“ลูกไอย่าบอกแม่ ว่า ลูกจะ แต่งงานกับผู้หญิงคนนี้”

“ใช่ เธอครับ”

ผั้วะ

ทัตด