ตอน 120
เจ้าสาวที่เจ็ดของประธาน
บทที่ 120 ความรักคือความจริงใจ(1)
น้ำตาของผลินเผาไหม้หัวใจที่เย็นชาของปยุต เขาเอื้อมมือไปเกลี่ยเส้นผมยุ่งที่ข้างขมับของเธอ พูดด้วยเสียง เศร้าว่า“ผมแค่อยากอยู่คนเดียวสักสองสามวัน จะไม่ทิ้งคุณไปทั้งอย่างนี้ หลังจากที่ผมใจเย็นลง ผมจะกลับมา รับคุณ”
มือใหญ่ของเขาวางบนแก้มนวลของเธอ สัมผัสแผ่ว
ตอน 121
บทที่ 121 ความรักคือความจริงใจ(2)
“แกตามฉันมา”
ทัตดากำลังจูงมือลูกชายเดินเข้าออฟฟิตของอาจารย์ เอามือชี้ไปที่ตัวชื่นใจ“ลูกลองถามเธอดูสิ แม่เข้ามาออฟ ฟิตของลูกไม่ได้ใช่ไหม ”
ชื่นใจลุกขึ้นมา ท่าทีแข็งกระด้างเล็กน้อย
อาจารย์หลายคนต่างพากันมองไปที่ชื่นใจคนเดียวและร
ตอน 122
บทที่ 122 ความรักคือความจริงใจ(3)
“ฉันเหรอ ฉันสบายดีมาก”
คิดถึงจันทร สายตาของผลินอมทุกข์
ตอนนี้จันทรเหมือนหนามแท่งหนึ่ง ที่แทงใจเธอ แม้ว่าไม่ได้แตะสัมผัส แต่พอนึกถึงก็ทำให้เธอเจ็บปวดทรมาน
“ใช่หรือ แต่ที่ผมได้ยินมาคุณไม่ค่อยมีความสุขมากนัก”
“คุณได้ยินใครพูดอีกล่ะ ชื่