บทที่ 118 ความลับที่ซุกซ่อนไว้(3)

จันทรร้องไห้อยู่เป็นเวลานาน หลังจากที่ปยุตเห็นเธออารมณ์ที่ดีขึ้น ก็เรียกธรรศให้เข้ามา เตือนเขาด้วยใบหน้าที่ หมองหม่น“พาเธอกลับไปพักผ่อนเถอะ ถ้ามีอะไรผิดปกติก็บอกผมทันที”

จากนั้น เขาก็เดินออกมาจากห้อง เดินผ่านหน้าผลินไป ผลินยื่นมือออกไปจะจับเขา“คุณยุต...

บทที่ 119 ความลับที่ซุกซ่อนไว้(4)

ธามันเงียบไปชั่วครู่ จากนั้นจึงเปิดปากพูดด้วยเสียงอันแหบแห้ง“ผมไม่เคยมีความรักกับผู้หญิงอื่นนอกจากแม่ ของแก แต่ในชีวิตของผมถึงไม่ได้มีแค่แม่แกคนเดียวที่มีความสัมพันธ์ด้วย แต่ก็มีแค่สองคน หนึ่งคือแม่ของแก อีกหนึ่งคืออังคณาแม่ของจันทร บางทีแกอาจจะคิดว่าผมมีอะไร

บทที่ 120 ความรักคือความจริงใจ(1)

น้ำตาของผลินเผาไหม้หัวใจที่เย็นชาของปยุต เขาเอื้อมมือไปเกลี่ยเส้นผมยุ่งที่ข้างขมับของเธอ พูดด้วยเสียง เศร้าว่า“ผมแค่อยากอยู่คนเดียวสักสองสามวัน จะไม่ทิ้งคุณไปทั้งอย่างนี้ หลังจากที่ผมใจเย็นลง ผมจะกลับมา รับคุณ”

มือใหญ่ของเขาวางบนแก้มนวลของเธอ สัมผัสแผ่ว