บทที่ 4

แสงอาทิตย์อ่อนๆ ทอประกายกระทบยอดหญ้าที่มีหยดน้ำค้างเล็กๆ ประดับใบหญ้าทั่วสนามหน้าบ้านใหญ่ ทำให้เกิดความแวววาวระยิบระยับสวยงามราวกับโปรยอัญมณีเม็ดสวยบนยอดหญ้าทั่วทั้งผืน สร้างบรรยากาศสดชื่นแก่เด็กหนุ่มที่นั่งสูดอากาศเคล้ากลิ่นไอแดดหอมอ่อนๆ เข้าเต็มปอดอย่างสบายใจบนริมฟุตบาทข้างสนามหญ้า ดวงตาค

บทที่ 5

"ปล่อยเรา! ปล่อยเรานะ!..."

"สิ่งที่ทุกคนกลัวก็คือการใช้กำลังของคุณชายนั่นเองสินะ ถือว่าตนเองเป็นคุณชายจะทำอะไรก็ได้ แต่สำหรับปาร์วีนแล้วไม่ได้นะครับขอเตือนไว้ก่อนเลย ตกลงจะช่วยผมทำความสะอาดโซฟาแล้วใช่ไหมครับ ตอบ?!"

"นมช่วยผมด้วยสิครับ.. นม!"

"นมว่าคุณชายไม่มีทางเลือกแล้วค่ะ ปาร์วีนพูดก็ถูกท

บทที่ 6

"คุณชายสนุกมากไหมครับ" น้ำเสียงเรียบจากปากพ่อบ้านหนุ่มที่ยังมีน้ำตานองหน้า

"สนุกสิ นายคิดว่านายเก่งแค่คนเดียวหรอ ทำไม ทำเป็นบีบน้ำตา หึ"

"ผมเข้าใจละ ว่าทำไมไม่มีใครทนคุณชายได้นอกจากแม่นม"

"อะไร? นายกำลังจะพูดอะไร" คุณชายขี้วีนมีอารมณ์โกรธขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

"ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมแค่พูดลอยๆ