บทที่ 29

ท่านชายและคุณชายได้รับเด็กน้อยด้วยวัยเพียง 8-9 เดือนมาไว้ในความอุปการะในฐานะรัชทายาทของราชสกุลเป็นที่เรียบร้อย ส่งผลให้บ้านหลังใหญ่ของคุณชายไมล์ วินด์แฮม นับตั้งแต่วันนั้นก็ไม่เคยเงียบสงบไปจากเสียงร้องไห้กระจองงอแงของทายาทตัวน้อยอีกเลย แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคของทั้งสองแต่อย่างใด ท่านชาย

บทที่ 30

"นี่นายกำลังพูดถึงอะไรเราไม่เข้าใจ ที่เมื่อกี้เราพูดกับนายไปแบบนั้นเพราะเห็นว่าท่านชายแล้วก็คุณชายต่างก็มีพยานรักกันแล้ว เราก็เลยอยากจะมีบ้างเพื่ออย่างน้อยวันหนึ่งเมื่อเขาเติบใหญ่เขาก็จะได้เป็นผู้ดูแลเราสองคนในอนาคตและที่สำคัญเรากับนายรวมถึงลูกน้อยของเราก็จะได้กลายเป็นครอบครัวที่อบอุ่นเหมื

บทที่ 31

คำสัญญาและท่าทางน่ารักของเด็กทั้งสองสร้างรอยยิ้มให้กับทุกคนไปตามๆ กันก่อนที่ท่านรองและหมอหนุ่มจะลงนั่งคุกเข่าต่อหน้ารัชทายาทตัวน้อยโดยฝากลูกน้อยให้แม่นมของท่านชายปริ้นซ์อุ้มรอแล้วจับมือน้อยของมือสองรัชทายาทขึ้นจูบด้วยความรัก

"กระผมสองคนขอบคุณท่านชายเล็กและท่านหญิงเล็กมากนะครับต่อไปนี้น้อง