บทที่ 22

"นี่ขนาดยังไม่ได้แต่งงานนะ คุณชายยังทำกับผมได้ขนาดนี้ถ้าผมได้แต่งงานกับคุณชายไปจริงๆ แล้วผมต้องเจออะไรมากมายกว่านี้ใช่ไหมและนี่ก็คือบทเรียนของคุณชาย นี่แค่เบาะๆ นะครับไม่ได้รุนแรงอะไร หากเกิดเรื่องแบบนี้อีกอย่าหาว่าผมไม่เตือน สรุปคุณชายไม่ต้องการแต่งงานกับผมแล้วใช่ไหมครับผมจะได้ขึ้นห้อง"

บทที่ 23

ทันใดนั้นคนหลับก็ลืมตาขึ้นโพล่งด้วยความตกใจแล้วจับไหล่อีกคนดันออกเพื่อมองว่าเกิดอะไรขึ้นกับตน

"ปาร์วีน!"

เมื่อสายตาของเขาปรับสภาพในความมืดที่มีแสงไฟส่องสลัวจนรู้ว่าใครคนนั้นก็คือปาร์วีนชายคนรักของเขา ความรู้สึกตกใจรอบสองคำอุทานเรียกชื่อของอีกฝ่ายก็ดังขึ้น

"คุณชายทำไมรีบตื่นจังครับ ผมกำลั

บทที่ 24

ก๊อก ก๊อก...

“ท่านชาย คุณชายตื่นกันหรือยังคะ เลยเวลาอาหารเช้ามา 2 ชั่วโมงแล้วนะคะ.."

ท่านชายปริ้นซ์ยิ้มย่องขึ้นมาทันทีหลังจากได้ยินแม่นมประจำตัวของตนร้องเรียกเขาจากหน้าห้องนอนแต่คุณชายไมล์ได้รีบตะโกนสวนกลับไปทันควัน

"ไม่ต้องรอนะครับ ผมสองคนกินผลไม้ที่เอาขึ้นมาเมื่อคืนอิ่มแล้วครับไม่ต้องห