บทที่ 17

“ผมก็มาทวงความยุติธรรมของผมคืนไงครับ แต่ถ้าไม่โดนจับได้เสียก่อน” รององครักษ์พ่นความเคียดแค้นใจให้อีกฝ่ายฟังอย่างน่าเวทนา

“เราขอโทษนะนีน หากสิ่งที่เกิดขึ้นกับนายมันทำให้นายโกรธแค้นเราขนาดนี้”น้ำเสียงท่านชายฟังดูหดหู่ลงทันที

"ท่านชายจะมาขอโทษตอนนี้มันจะไม่สายเกินไปหรือครับ ท่านชายรู้ตัวมั๊

บทที่ 18

คุณชายไมล์จึงยกห้องรับรองขนาดใหญ่ให้เป็นของขวัญเปรียบเสมือนเป็นเรือนหอของท่านรององครักษ์นีนและหมอหนุ่มซีซ่าไปโดยปริยาย

"ท่านชายครับผมขอบคุณท่านชายและคุณชายไมล์เป็นอย่างมากที่ให้โอกาสผมได้ปรับปรุงตัวเองได้มาค้นพบความรักและความสุขที่แท้จริงของหัวใจ ทั้งยังยกห้องให้เป็นเรือนหอของผมและหมอซีซ่

บทที่ 19

"แต่พวกเราจะนั่งรออยู่แบบนี้หรอครับท่านชาย ผมคิดว่าเราน่าจะออกไปตามหานะครับเพราะเป็นเวลาหลายชั่วโมงแล้วที่พวกเขาออกจากบ้านไป"

พอท่านชายได้ฟังความคิดเห็นจากรององครักษ์ ท่านชายผู้สูงศักดิ์จึงรีบลุกขึ้นและเดินออกจากบ้านไปในทันที

"ท่านชายจะไปไหนคะ!?"

แม่นมร้องถามเสียงหลงด้วยความตกใจกับการกร