บทที่ 15

“ไม่ได้หรอก... นายเป็นคุณชายจะมาปฏิบัติงานในหน้าที่แบบนั้นไม่ได้ผมไม่ให้ทำ" ท่านชายปริ้นซ์คัดค้านความต้องการของคุณชายไมล์ คนทั้งสองโต้เถียงกันไปมาอยู่นานพอสมควรอย่างไม่ยอมกัน

จนกระทั่งคุณชายไมล์เริ่มมีสีหน้าแปลกๆ คล้ายกับคนที่จะมีอาการกำเริบขึ้นอีกครั้ง แม่นมของคุณชายไมล์จึงขออนุญาตและเช

บทที่ 16

เวลาผ่านไปเกือบเดือนการรักษาพยาบาลโรคหัวใจของคุณชายไมล์ได้สิ้นสุดลงและในตอนนี้ร่างกายของคุณชายได้กลับมาสู่สภาวะปกติที่สมบูรณ์แข็งแรง แม้จะเกิดเรื่องขัดใจหรือไม่พอใจอะไรยังไงอาการเดิมๆ ก็จะไม่กำเริบขึ้นอีกนอกเสียจากเขาจะทำแกล้งขึ้นเอง ท่านชายปริ้นซ์เฝ้ารอเวลามานานแสนนานที่จะเอาคืนคุณชายขี้ว

บทที่ 17

“ผมก็มาทวงความยุติธรรมของผมคืนไงครับ แต่ถ้าไม่โดนจับได้เสียก่อน” รององครักษ์พ่นความเคียดแค้นใจให้อีกฝ่ายฟังอย่างน่าเวทนา

“เราขอโทษนะนีน หากสิ่งที่เกิดขึ้นกับนายมันทำให้นายโกรธแค้นเราขนาดนี้”น้ำเสียงท่านชายฟังดูหดหู่ลงทันที

"ท่านชายจะมาขอโทษตอนนี้มันจะไม่สายเกินไปหรือครับ ท่านชายรู้ตัวมั๊