บทที่ 7

บทที่7 เอาชีวิต

เจียนเจียหรูพูดจบ เฮ่อหยินโทรออกไป เธอตอบอย่างเสียงสั่น น้ำเสียงของอีกฝั่งพูดอย่างน้ำเสียงเยือกเย็น : ไปรอฉันที่บ้านพักตากอากาศ เธอยืนแข็งทื่อ ถังโม่งดึงเธอนั่งลง “ไหนไหนไหน เล่าให้ฉันดีใจหน่อยสิ” เจียนเจียหรูนั่งลง : ไท่ผิง คืนนี้ฉันตายแน่ ทุกครั้งที่ช่วยเพื่อนก็มักจะโดน

บทที่ 8

บทที่8 ผู้ชายใจร้าย!

ในบ้านเต็มไปด้วยความโกรธของเฮ่อหยิน เจียนเจียหรูตื่นตระหนก รีบซ่อนแปรงขนนกไว้ มาถึงห้องเก็บของแล้วมองไป เหมือนฟ้าผ่า! จริงๆ แล้วซื้อแปรงขนนกมาลังนึง! เจียนเจียหรูตาแดงๆ ย้ายเหล้าในตู้เย็นออกมา นั่งดื่มอยู่บนพื้นกระดกเหล้า เวลาที่ฟุ้งซ่านแบบนี้ ดื่มซุปไก่ก็ไม่มีประโยช

บทที่ 9

บทที่9 นายเล่นบ้าอะไร

ผลของการดื่มเหล้าทำให้เมาค้างและปวดหัว เจียนเจียหรูลุกขึ้นมาแบบมึนๆ งงๆ บนเตียงรกไปหมด เธอสงสัย ตัวเองนอนหลับยังไม่เป็นความจริง ชัดเจนว่าเมื่อคืนเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่เธอนึกไม่ออก พยายามจะคิด แต่คิดไปคิดมาก็มีอยู่เรื่องเดียว ก็คือเรื่องที่รับปากพวกรูมเมทว่าจะไปกินข้