บทที่ 5

บทที่5 เพื่อนรักช่วยฉันหน่อย!

ในหอพัก สาวๆ เธอมองฉัน ฉันมองเธอ สายตามองเห็นถึงความยุงยง สุดท้ายก็มีคนยืนขึ้น “เจียนเจียหรู เสาร์อาทิตย์นี้ชวนแฟนเธอมากินข้าวด้วยกันสักมื้อสิ ก็นานแล้วนะ เธอควรพาแฟนเธอมาให้พวกเราดูตัวได้แล้วนะ” หลินถิงยืนยิ้มอยู่ข้างเตียง พูดกับเจียนเจียหรูที่นอนอยู่บนเตีย

บทที่ 6

บทที่6 สวมเขา

“เลิกกันก็แค่สองคำ ทำไมต้องเป็นฉันพูดละ?” เจียนเจียหรูไม่เข้าใจ ถังโม่งที่แมนใบหน้าก็เริ่มล่อกแล่ก : “ที่จริงแล้ว พอฉันได้ยินเสียงเขาแล้วฉันพูดไม่ออก” ผู้ชายคนนั้นเป็นมือปราบเธอ “โอเค”

ที่สโมสรคึกคักมาก ทุกคนต่างกำลังชิมไวน์ ลู่จื่อเชินพิงอยู่ที่โซฟา เขย่าแก้วไวน์ในมื

บทที่ 7

บทที่7 เอาชีวิต

เจียนเจียหรูพูดจบ เฮ่อหยินโทรออกไป เธอตอบอย่างเสียงสั่น น้ำเสียงของอีกฝั่งพูดอย่างน้ำเสียงเยือกเย็น : ไปรอฉันที่บ้านพักตากอากาศ เธอยืนแข็งทื่อ ถังโม่งดึงเธอนั่งลง “ไหนไหนไหน เล่าให้ฉันดีใจหน่อยสิ” เจียนเจียหรูนั่งลง : ไท่ผิง คืนนี้ฉันตายแน่ ทุกครั้งที่ช่วยเพื่อนก็มักจะโดน