บทที่41คุณเป็นคนประสาทที่น่ารักที่สุด

เฮ่อหยินตกใจมากรีบจอดรถและพุ่งออกไปอย่างเร็ว“เจียนเจียหรูผมมาแล้ว”

เจียนเจียหรูเงยหน้าขึ้นมาบนดวงตายังมีเลือดท่าท่างเหมือนกับช่วงวัยเด็กที่ถูกทำร้ายอยู่ในวัดเธอตะโกนออกมาร้องไห้เสียงดังออกมาร้องไห้เหมือนหัวใจแทบแตกสลายเฮ่อหยินรีบกอดคนกลับมาที่รถของตัวเอ

บทที่42ความเกียจชังที่ฆ่าพ่อ

ในเวลาที่ได้ฟังสองตัวอักษรนี้เจียนเจียหรูมึนงงเล็กน้อยเดิมทีคิดว่าเป็นคุณชายเสียนผู้หญิงตอแหลและตัวเองเป็นเรื่องทะเลาะระหว่างสามคนคิดไม่ถึงว่าหลินถิงจะเข้ามาพัวพันนี้คือคนนอก

แต่คนนอกนี่ก็ไม่ใช่คนนอกอะไร

ผ่านการตรวจสอบอย่างละเอียดถึงจะรู้ที่แท้วันนั้นที่ร้

บทที่43หมดแรง

เจียนเจียหรูจดจ่อตั้งใจในการคุยโทรศัพท์ไม่ได้รู้เลยว่าคุณชายเฮ่อหยินกลับมาแล้วและยังได้ยินอีกด้วยคุณชายเฮ่อหยินก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเพียงแค่จงใจไอออกมา

เจียนเจียหรูได้ยินก็แข็งทื่อขึ้นมารีบตัดสายโทรศัพท์ทันที

“ในช่วงวันเวลานี้คงอึดอัดน่าดูพรุ่งนี้จะพาคุณไปเที่ยว”คุณชายเฮ่