บทที่28ก่อให้เกิดคดีฆาตกรรมปล้นบทละคร

ในสมองของเจียนเจียหรูมีแต่นวนิยายกำลังภายในกลืนกินไม่อย่างนั้นสมองของเธอก็เหมือนกับที่เก็บจัดเรียงสิ่งของ?

ในตอนเด็กความฝันของเธอคือถือกระบี่เดินทางไปทั่วยุทธภพหลังจากเติบโตก็พบว่าทำได้แค่เป็นคนธรรมดาที่ไปทั่วยุทธภพ

ปัจจุบันนี้เหมือนว่าจะไม่ง่ายที

บทที่29ความเกลียดชังทั้งใหม่และเก่า

ลู่จือเชินเป็นคนมีอารมณ์โกรธเวลานี้ไม่รู้ว่าใครผิดใครถูกแต่เขาไม่สามารถพ่ายแพ้ได้คิดอย่างรอบคอบมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ถังโม่งโทรศัพท์มาบอกเลิกเป็นคำพูดของเพื่อนรักเธอในเวลานั้นเฮ่อหยินโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาตะโกนชื่อ“เจียนเจียหรู”หลังจากที่ตรวจสอบก็ยังตรวจพบเรื่องบ

บทที่30แอบกิน

ฝีมือของคุณชายเฮ่อหยินสามารถแก้ปัญหากับคนพวกนี้ได้ง่ายแต่เจียนเจียหรูอยู่ที่นี่เขากังวลเล็กน้อยต่อให้มีเพียงหนึ่งในหมื่นที่จะทำให้เธอได้รับบาดเจ็บเขาก็ไม่ยินยอมที่จะเสี่ยงอันตรายผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่หลายคนต่างไม่พูดจาได้แต่มองหน้ากันไปมารีบออกจากที่นี่ไปถ้าหากว่ามีคนมาเห็นเยอะก็ไม่เป