บทที่ 12

บทที่12 ไม่เป็นไร ฉันมีเงิน

ไม่ถึงสามนาที เฮ่อหยินรับโทรศัพท์ ตอบมาคำเดียวก็วางสาย มองไปที่เพื่อนสนิทตอแหลพวกนั้น พูดเสียงเย็นๆ : “ตอนนี้ฉันเป็นเจ้าของที่นี่ มีอำนาจที่จะไล่เธอออกไปแล้วหล่ะ” “ไม่ เป็นไปไม่ได้” โรงแรมเจ็ดดาวแบบนี้ คิดจะซื้อก็ซื้อได้งั้นหรอ? เฮ่อหยินไม่พูดจาไร้สาระ ติดต่อ

บทที่ 13

บทที่13 เรื่องราว

กินข้าวเสร็จแล้ว เฮ่อหยินช่วยเธอหยิบกระเป๋าตังอย่างสุภาพบุรุษ และจับมือเธอลงมา ตอนเช็คบิล เฮ่อหยินเปิดกระเป๋าตังค์ หยิบบัตรเอทีเอ็มเธอออกมา กรอกรหัสผ่านรูดบัตร เหมือนกับบัตรของเขาเอง “ฉันคิดว่าเธอเก็บเงินไม่น้อยนะ นี่ก็มีตังค์เลี้ยงหนุ่มโฮสแล้ว แต่กินข้าวมื้อหนึ่งก็หมด

บทที่ 14

บทที่14 ทำเรื่องที่มีความสุข

เจียนเจียหรูตาเป็นประกาย : “ดีเลย” เธอตอบรับอย่างแตกหัก ในใจมีความคิดจองตัวเอง เธออยากรู้ตื้นลึกหนาบางของเฮ่อหยิน ความลับของเขารักษาไว้อย่างดี สองคนคบกันเป็นเวลาสามปี เธอรู้เพียงชื่อของเขา ไม่รู้ข้อมูลอย่างอื่นเลย เธอเคยเสิร์ชข้อมูลเขาบนอินเทอร์เน็ต แต่ก็ไม่