บทที่ 100

บทที่100

“คุณอ่านหนังสือพิมพ์บ้างหรือเปล่า เกนเกด” นานทีหรอกที่วัชระจะเรียกชื่อหล่อนเต็มยศ “หรือว่าหาเวลาไม่ได้”

เกนเกดหรี่ตาลงเล็กน้อย เมื่อมองดูนายจ้างของหล่อน ไม่มีเสียละที่เขาจะเอ่ยเรื่องนี้ขึ้นมาลอยๆ โดยไม่มีเหตุผลเข้ามาประกอบอยู่ด้วย

“คุณรู้อะไร พูดออกมาเลยดีกว่า เกดไม่มีเวลาจริงๆ ด

บทที่ 101

บทที่101

“ไม่มีอีกแล้ว แต่ผมไม่รับความยินดีของคุณหรอกนะ ผมรับมันไม่ได้ ผมกำลังเดินหน้าลงนรกแท้ๆ”

“คุณชนาได้ยินเข้า เธอจะต้องเสียใจมาก เห็นแก่เธอเถอะค่ะ คุณไธย เธอไม่ได้มีความผิดตรงไหน นอกเสียจากเธอจะรักคุณมากเกินไป ความรักทำให้เธอแหนหวงคุณ”

“ยังจะมีหน้าเข้าข้างเขาอีก”

เกนเกดฝืนยิ้ม

“ดิฉั

บทที่ 102

บทที่102

หล่อนขับรถออกไปจากบ้าน ตรงดิ่งไปหาเขา หล่อนไม่สนใจด้วยว่าภิไธยกำลังทำงานของเขาอยู่ หล่อนจะไปมาหาสู่เขาในตอนใดก็ได้ หล่อนทำได้เสมอ ทำตามใจที่อยากจะทำ ชนาไม่เคยเรียนรู้การข่มใจ หล่อนไม่เคยเรียนรู้การยับยั้งชั่งใจตัวเองเอาไว้บ้าง

หล่อนมีแต่อารมณ์เป็นตัวชักนำทั้งนั้น

“แมวเอาหนังสือมา