ตอน 99
นางรำ
บทที่100
“คุณอ่านหนังสือพิมพ์บ้างหรือเปล่า เกนเกด” นานทีหรอกที่วัชระจะเรียกชื่อหล่อนเต็มยศ “หรือว่าหาเวลาไม่ได้”
เกนเกดหรี่ตาลงเล็กน้อย เมื่อมองดูนายจ้างของหล่อน ไม่มีเสียละที่เขาจะเอ่ยเรื่องนี้ขึ้นมาลอยๆ โดยไม่มีเหตุผลเข้ามาประกอบอยู่ด้วย
“คุณรู้อะไร พูดออกมาเลยดีกว่า เกดไม่มีเวลาจริงๆ ด
ตอน 100
บทที่101
“ไม่มีอีกแล้ว แต่ผมไม่รับความยินดีของคุณหรอกนะ ผมรับมันไม่ได้ ผมกำลังเดินหน้าลงนรกแท้ๆ”
“คุณชนาได้ยินเข้า เธอจะต้องเสียใจมาก เห็นแก่เธอเถอะค่ะ คุณไธย เธอไม่ได้มีความผิดตรงไหน นอกเสียจากเธอจะรักคุณมากเกินไป ความรักทำให้เธอแหนหวงคุณ”
“ยังจะมีหน้าเข้าข้างเขาอีก”
เกนเกดฝืนยิ้ม
“ดิฉั
ตอน 101
บทที่102
หล่อนขับรถออกไปจากบ้าน ตรงดิ่งไปหาเขา หล่อนไม่สนใจด้วยว่าภิไธยกำลังทำงานของเขาอยู่ หล่อนจะไปมาหาสู่เขาในตอนใดก็ได้ หล่อนทำได้เสมอ ทำตามใจที่อยากจะทำ ชนาไม่เคยเรียนรู้การข่มใจ หล่อนไม่เคยเรียนรู้การยับยั้งชั่งใจตัวเองเอาไว้บ้าง
หล่อนมีแต่อารมณ์เป็นตัวชักนำทั้งนั้น
“แมวเอาหนังสือมา