บทที่94

ชนาบอกว่าคิดถึงเขา ใจของหล่อนโหยหาเขายิ่งนานวันเสน่หามันก็ยิ่งฝังรากลึกลงไปยากจะถ่ายถอนได้แม้ครั้งหลังสุดที่พบกัน หล่อนจะจบการพบกันเอาไว้ด้วยความกราดเกรี้ยวเจ้าอารมณ์สุดขีด ถล่มทลายให้ข้าวของของเขาพังพินาศไปมากนักก็ตามที...ชนาหวังแต่ว่าเมื่อพบกันใหม่อีกหนนี้ หล่อนสามารถทำให้เขาลืมเหตุการณ์หน

บทที่95..

เกนเกดเบือนหน้าซีกนั้นหลบจากมือของเขาเมื่อภิไธยเอื้อมมาจะแตะต้องตรงริ้วรอยที่ปรากฏเป็นรูปนิ้วของชนาชัดเจน หญิงสาวก้มหน้าลงเล็กน้อย เจ็บนั่นแน่นอนแล้ว แต่ลึกลงไปนั่นคือความอับอายเอกอุ หล่อนเจอกับเรื่องหึงหวงเข้าอีกจนได้ ทั้งที่คืนนี้หล่อนเพียงจะมาพูดกับเขาให้เข้าใจ กลับกลายเป็นว่าหล่อนท

บทที่96

คุณหญิงชมนาดขึ้นมาบนห้องลูกสาวอีกหนหนึ่ง บนเตียงกว้างใหญ่ชนานอนคว่ำหน้า กดศีรษะจมหายลงไปในหมอน แขนขาแนบอยู่กับลำตัว แม้กระทั่งท่านอนแบบนั้น ก็เหมือนชนาจะหาความสุขกับชีวิตไม่ได้เลย กระโปรงร่นขึ้นไป เสื้อผ้าอาจจะรัดตัวก็เป็นได้ เธอออกมาเรียกสาวใช้ให้เข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้กับชนา

“เอาไว้แค่นั้