บทที่9

“แม่อยากโอนให้เกด”

คุณบังอรแจ้งความประสงค์ของตัวเองออกมา เมื่อมานั่งในร้านอาหารที่มีขวดน้ำคนละขวดตั้งอยู่ตรงหน้าน้ำเสียงของเธอหนักแน่นมั่นคงเป็นอันมาก “ก็เห็นแต่เกดคนเดียวเท่านั้นที่ไว้เนื้อเชื่อใจได้...”

“แต่ว่า...”

“อย่าปฏิเสธซิ” เธอกุมมือของเกนเกดเอาไว้มองตรงๆ เข้าไปในดวงตา “แม่รู้ตัวว่าอา

บทที่10

“คุณเกนเกดบอกว่าคืนนี้ เธอจะไม่ไปตามนัด”

ระวีก็ออกจะเถรตรงสักหน่อยในการที่จะรายงานต่อภิไธยทันทีที่กลับขึ้นมานั่งหลังพวงมาลัยแล้วหลีกทางให้รถเล็กๆ เก่าๆ ของเกนเกดได้แล่นออกจากซอยนี้ไป เขามองดูภิไธยจากกระจกบานเล็กเหนือศีรษะขึ้นไปเล็กน้อยนั่น แต่ภิไธยมองออกไปทางภายนอก ทำให้ได้เห็นไม่ถนัดสักเท่า

บทที่11

“คุณแมวจะลงไปเลยไหมคะ” ปุยฝ้ายสาวใช้ประจำตัวของหล่อนแต่ผิวไม่ได้ขาวผ่องสมดังชื่อ หากแต่ดำขำเอ่ยถามเมื่อเห็นนายสาวยังนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้หน้ากระจกเงาในกรอบที่สลักเสลาสวยงาม ข้าวของตกแต่งห้องของชนานั้นไม่ต้องพูดถึง ทุกชิ้นเลือกสรรมาแล้วอย่างดี และราคาก็ทำให้ชวนน้ำลายพอๆ กับใจหล่นหายทีเดียว

“ค