บทที่ 90

บทที่90

นั่นปะไร...เพียงแกล้งลองใจเขานิดเดียว เธอก็ได้ยินซุ่มเสียงอ่อนโยนนัก เมื่อเอ่ยชื่อหญิงสาวออกมาเหมือนเขาเก็บเกนเกดเอาไว้ในซอกมุมลึกๆ อบอุ่นของหัวใจเขาเอง

เธอใจหายแทนชนา...หนักใจแทนชนา...ห่วงใยวันข้างหน้า ตราบใดที่ผู้ชายมีผู้หญิงอื่นแอนซ่อนเอาไว้นั่นคือสัญญาณของอันตรายอย่างร้ายกาจ..

บทที่ 91

บทที่91

นพวรรณยื้อยุดชนาเอาไว้สุดแรงของหล่อนที่จะมี

แต่ชนาก็ดึงเอาหล่อนไปข้างหน้า ไปหยุดหายใจหอบ ๆ ตรงหน้าทางขึ้นบ้าน...

“คุณไธย...”

ชนาเดินขึ้นบันไดไป ลงน้ำหนักเท้าแรงๆ เรือนหลังนี้เคยสวยงามมาแล้วแน่ๆ ในอดีต แต่กาลเวลาทำให้ดูโทรมลงไป แต่รายละเอียดปลีกย่อยของการเข้าไม้ เป็นลายฉลุสลักเสลาก

บทที่ 92

บทที่92

คุณบังอรมองดูหญิงสาวเขม็ง เธอไม่ได้พูดออกมาเท่านั้น แต่เธอรู้ใจของหญิงสาวดีกว่าอีกสามนาง

เธอรู้ว่าเกนเกดได้หวั่นไหวไปมาก จากที่เคยมีอาร์มคนเดียวในห้องหัวใจ เกนเกดก็มีภิไธยแทรกเข้ามาอีกคน...เพียงแต่หญิงสาวมีทิฐิยึดมั่นและเด็ดเดี่ยวมากพอจะไม่ทำให้ลูกผู้หญิงด้วยกันเสียใจเพราะการกระท