ตอน 89
นางรำ
บทที่89
“น่าขันไหม...” ภิไธยหัวเราะกร้าวๆ ดวงตายังบ่มเอาไว้ด้วยความเจ็บช้ำยิ่งยวด สองมือประคองแก้วเหล้าเอาไว้ นานๆ ทีระวีจึงจะได้เห็นภิไธยดื่มแต่เช้า...ดื่มอย่างตั้งอกตั้งใจจะให้เมามายลงไป เขาได้แต่เงียบกริบรับฟัง แล้วก็ไม่รู้จะพูดแทรกตอนไหนอีกด้วยนอกจากปล่อยให้นายจ้างพร่ำรำพันความในใจไปเรื่อยๆ
“ฉั
ตอน 90
บทที่90
นั่นปะไร...เพียงแกล้งลองใจเขานิดเดียว เธอก็ได้ยินซุ่มเสียงอ่อนโยนนัก เมื่อเอ่ยชื่อหญิงสาวออกมาเหมือนเขาเก็บเกนเกดเอาไว้ในซอกมุมลึกๆ อบอุ่นของหัวใจเขาเอง
เธอใจหายแทนชนา...หนักใจแทนชนา...ห่วงใยวันข้างหน้า ตราบใดที่ผู้ชายมีผู้หญิงอื่นแอนซ่อนเอาไว้นั่นคือสัญญาณของอันตรายอย่างร้ายกาจ...ร้ายจนน่า
ตอน 91
บทที่91
นพวรรณยื้อยุดชนาเอาไว้สุดแรงของหล่อนที่จะมี
แต่ชนาก็ดึงเอาหล่อนไปข้างหน้า ไปหยุดหายใจหอบ ๆ ตรงหน้าทางขึ้นบ้าน...
“คุณไธย...”
ชนาเดินขึ้นบันไดไป ลงน้ำหนักเท้าแรงๆ เรือนหลังนี้เคยสวยงามมาแล้วแน่ๆ ในอดีต แต่กาลเวลาทำให้ดูโทรมลงไป แต่รายละเอียดปลีกย่อยของการเข้าไม้ เป็นลายฉลุสลักเสลาก็ยังคงความ