บทที่87

ภิไธยยังอยู่ในห้องหนังสือ เขามีเอกสารมากมายที่ติดเอากลับมาบ้านเพื่อทำความเข้าใจ อยู่ๆ เมื่อชนาปรากกฎตัวเข้ามาถึงอย่างเงียบเชียบ ไม่มีใครเข้ามาบอกเตือนเขาล่วงหน้า ชายหนุ่มนึกขุ่นเคืองอยู่เหมือนกันแต่สีหน้าของเขายังคงเป็นปกติ เขาสามารถลุกไปต้อนรับหล่อนได้

“มีอะไรรึ”

หล่อนเดินเลยเขาออกไป ความข

บทที่89

“น่าขันไหม...” ภิไธยหัวเราะกร้าวๆ ดวงตายังบ่มเอาไว้ด้วยความเจ็บช้ำยิ่งยวด สองมือประคองแก้วเหล้าเอาไว้ นานๆ ทีระวีจึงจะได้เห็นภิไธยดื่มแต่เช้า...ดื่มอย่างตั้งอกตั้งใจจะให้เมามายลงไป เขาได้แต่เงียบกริบรับฟัง แล้วก็ไม่รู้จะพูดแทรกตอนไหนอีกด้วยนอกจากปล่อยให้นายจ้างพร่ำรำพันความในใจไปเรื่อยๆ

“ฉั