ตอน 76
นางรำ
บทที่76
เกนเกดทำท่าเหมือนตกตะลึง หลายหนที่เขาแสดงออก แต่มันก็ไม่แจ่มชัดเหมือนหนนี้ หนที่เขาประกาศคำรักออกมา มันช่างน่าขันเสียนี่กระไร เพราะหลังจากพูดออกมาแล้วเขามีท่าทางเก้อเขิน ขยับมือของตัวเองเหมือนจะหาที่วางไม่ได้ทั้งที่มันก็วางอยู่บนหน้าตักของเขาแล้ว
เงียบไปพักหนึ่ง เกนเกดก็เอ่ยออกมาเรียบๆ
“ขอบค
ตอน 77
บทที่77
“คุณไธยยังไม่นอนใช่ไหมครับ”
ระวีแง้มประตูห้องเข้ามา เขาคาดว่าน่าจะได้เห็นภิไธยนอนอยู่บนเตียง แต่เปล่าเลยร่างสูงๆ ของภิไธยเดินกลับไปกลับมาอยู่กลางห้อง ระวีเลยเข้ามา...แล้วยืนพิงบานประตูอยู่อย่างนั้น เขาคุ้นเคยกับนิสัยใจคอของภิไธยมาช้านาน รู้ว่ายามใดที่ภิไธยเดินกลับไปกลับมา มือถือบุหรี่ติดนิ้ว
ตอน 78
บทที่78
“แมวค่ะ แม่ขา”
เสียงของชนาหวานเจี๊ยบ หล่อนใช้โทรศัพท์เข้ากรุงเทพฯ เพื่อรายงานตัวต่อมารดาว่าหล่อนกลับมาแล้ว กลัวว่าคุณหญิงชมนาดจะเกิดความเป็นห่วงใยหล่อนได้ น้ำเสียงเริงรื่นของหล่อนไม่อาจจะปิดซ่อนได้ เมื่อครู่ที่ผ่านเหมือนภิไธยจะดับความเหน็ดเหนื่อยของหล่อนด้วยบทรักอันเร่าร้อนประทับใจไม่รู้ลืม