ตอน 67
นางรำ
บทที่ 66
บทที่66
ระวีค่อยๆ ผลักประตูห้องเข้ามาอย่างเงียบกริบ คุณหญิงชมนาดได้จากไปนานแล้ว แต่ภิไธยก็ยังขังตัวเองอยู่ในห้อง แล้วสิ่งที่เขาได้เข้ามาเห็นก็คือเจ้านายของเขานอนเหยียดยาวอยู่บนโซฟา มีมือข้างหนึ่งก่ายอยู่บนหน้าผาก และในอีกมือหนึ่งถือบุหรี่เอาไว้ เถ้าบุหรี่ยาวๆ ตกลงบนพื้นเมื่อไหวตัวมามองเขา
ตอน 68
บทที่ 67
บทที่67
น้ำเสียงนั่นนุ่มนวล มีจังหวะจะโคนชวนฟัง ไม่ทำให้รู้สึกว่าตัวเองถูกจับผิด เกนเกดน้อมตัวลงไหว้ด้วยความรู้สึกสนิทใจ เป็นแม่ที่ให้ความประทับใจได้แตกต่างจากตัวลูกสาวอย่างมาก
เธอยกมือรับไหว้ วงตาคมกริบแต้มยิ้มฉาบฉายเอาไว้ เธอไม่เหมือนชนา...ไม่บุ่มบ่ามโผงผาง เพราะเป็นคนใจเย็นมาแต่ไหนแต่ไร
ตอน 69
บทที่ 68
บทที่68
“เกดได้รู้จักคนที่เรียกว่าเป็นผู้ดีแท้ก็คืนนี้อีกคน” เกนเกดบอกกับวัชระด้วยน้ำเสียงจริงใจที่สุด “ถ้าคุณชนาเหมือนแม่สักนิด...” แล้วหล่อนก็ถอนใจดังๆ ออกมา “มันเป็นไปไม่ได้”
“นั่นซิ แม่ลูกคู่นี้แตกต่างกันลิบลับ คุณหญิงเธอคงจะเสียใจอยู่เหมือนกันที่อบรมกันแทบตาย แล้วลูกสาวออกมาเป็นอีกแบบ