ตอน 60
นางรำ
บทที่60
“คุณแมว”
ภิไธยเอ่ยทัก เสียงนุ่มนวล ท่าทีที่แสดงก็นุ่มนวลอีกด้วย
หญิงสาวทำท่าเหมือนยังขุ่นข้อง แต่หล่อนไม่อาจจะแสดงออกต่อหน้าผู้คนได้ ชนาเป็นคนในสังคมพอๆ กันกับเขา ขยับตัวมากเกินไปก็อาจจะเป็นข่าวได้ ตอนนี้หล่อนไม่อยากให้สังคมระแคะระคายว่าภิไธยมาติดพันผู้หญิงที่เป็นนางรำ
หญิงสาวฝืนยิ้มออกมาใน
ตอน 61
บทที่61
“ฉันไม่เชื่อเธอ เพราะอย่างเธอ...ก็คงจะไขว่คว้าหาที่เกาะ เพื่อจะให้ตัวเองหลุดพ้นไปจากสภาพที่เธอเป็นอยู่ ที่จริงเธอยังสาว ยังสวย ฉันเชื่อว่าจะมีผู้ชายอีกมากที่อยากจะได้เธอ ไปหาคนอื่นดีกว่า คนที่ไม่มีเจ้าของ...แล้วจะว่าฉันไม่เตือนเธอไม่ได้นะ...”
หล่อนไม่ได้ขู่ แต่หล่อนพูดจริงๆ หล่อนทำได้ทุกอย่า
ตอน 62
บทที่62
เกนเกดยังได้เจอชนาอีกในคืนต่อมา หญิงสาวมีความอดทนที่จะมานั่งเฝ้าดูว่ายามกลางคืนภิไธยยังแวะมาที่นี่อีกหรือเปล่า เห็นความเหน็ดเหนื่อยที่แฝงอยู่ในความกระเหี้ยนกระหือของชนาแล้ว เกนเกดก็นึกสงสารอยู่เหมือนกัน แล้วเมื่อได้ประจันหน้ากันหลังเวทีการแสดง เกนเกดก็พูดออกมาจากใจจริงที่สุด
“คุณไม่ควรจะมาเอ