ตอน 108
นางรำ
บทที่108
คุณหญิงชมนาดมองดูลูกสาวอย่างเวทนา ชนาผ่ายผอมไปอีกเป็นอันมาก ทั้งหมดเกิดจากชนาหาความสุขไม่ได้ในชีวิต แม้จะโยกย้ายเข้าไปอยู่ร่วมบ้านเดียวกันกับแล้วก็ตามที ตำแหน่งเมียชนาปรารถนากลับทำให้หญิงสาวอิดโรย...
“แมว...กลับบ้านเราเถอะ” เธอพูดอย่างอ่อนโยน ลูบหลังลูกสาวเบามือ สัมผัสนั่นทำให้ชนาร้องไห้โฮ
ตอน 109
บทที่109
เกนเกดพริ้มตาหลับลง หล่อนไปไม่ไหวแล้ว มันเจ็บร้าวไปตามเนื้อตัว...หล่อนฟุบอยู่กับพื้น ปากแตก เลือดกบปาก แล้วหล่อนก็ตัวแข็งทื่อ เมื่อเขาลงนั่งยองๆ ตามมา แตะไล้ไปตามเนื้อตัวของหล่อน...ขนตามตัวของเกนเกดลุกชันกับสัมผัสนั่น หล่อนห่อตัวเองอยากมีฤทธิ์ย่อตัวเองให้เล็กจิ๋ว ให้พ้นจากมือสกปรกคู่นี้เสีย
ตอน 110
บทที่110
“แมว...”
น้ำเสียงของคุณหญิงชมนาดเต็มเปี่ยมไปด้วยความโกรธอย่างที่ชนาเองก็ไม่เคยจะได้เห็นบ่อยครั้งนัก หล่อนสะท้านเยือก ที่ทำให้เธอโกรธถึงเพียงนี้ “นี่หากไม่ใช่ลูก แม่จะไม่ขอมองหน้าอีกเลยนะ” เพราะเธอไม่ยอมมองหน้าเจ้าบ้านด้วยความชิงชัง “ทำไมถึงทำเหมือนคนสิ้นคิด...รู้บ้างไหมว่ายิ่งทำให้ตัวเองติ