ตอน 106
นางรำ
บทที่106
เกนเกดยืนนิ่งๆ หล่อนแนบหน้ากับอกของเขา...นับจากอาร์มล้มเจ็บลงแล้ว หล่อนไม่เคยมีใครรุกล้ำเข้ามาในอาณาจักรใจของหล่อนอีก แต่หล่อนก็รู้ว่าภิไธยได้ก้าวเข้ามาอย่างสง่างาม...เขามาเงียบๆ ก้าวรุกและเดี๋ยวนี้หล่อนก็ตระหนักแน่แล้วว่า หล่อนเองก็มีใจเอื้อตอบกับเขา เพียงแต่หล่อนไม่อาจจะแย่งยื้อเขามาจากชน
ตอน 107
บทที่107
“งานพิเศษข้างนอก”
วัชระบอก เขารับคิวเอาไว้ให้หล่อน นั่นหมายถึงรายได้พิเศษอีกต่างหาก หญิงสาวยิ้มได้หวานนัก...หล่อนเก็บความหม่นเศร้าเอาไว้ภายในลึกๆ
“มาแบบด่วนจี๋...เห็นว่าเปลี่ยนโปรแกรมกะทันหัน ก็เลยต้องมาหา...กำลังจะออกไปไหนนี่” เขากวาดตามองเมื่อเห็นเกนเกดแต่งตัวเรียบร้อยจะออกจากบ้าน
“ไปเยี
ตอน 108
บทที่108
คุณหญิงชมนาดมองดูลูกสาวอย่างเวทนา ชนาผ่ายผอมไปอีกเป็นอันมาก ทั้งหมดเกิดจากชนาหาความสุขไม่ได้ในชีวิต แม้จะโยกย้ายเข้าไปอยู่ร่วมบ้านเดียวกันกับแล้วก็ตามที ตำแหน่งเมียชนาปรารถนากลับทำให้หญิงสาวอิดโรย...
“แมว...กลับบ้านเราเถอะ” เธอพูดอย่างอ่อนโยน ลูบหลังลูกสาวเบามือ สัมผัสนั่นทำให้ชนาร้องไห้โฮ