ตอน 104
นางรำ
บทที่104
ชนาหลับไปแล้ว เขาไม่ได้แตะต้องหล่อนเกินไปการเล้าโลมหล่อนนิดๆ หน่อยๆ เพื่อให้หล่อนเงียบสงบไม่อาละวาด แล้วหล่อนก็เมามากเกินกว่าจะมองเห็นด้วยว่าเขาต้องใช้ความอดทนมากมายเพียงใด ที่จะไม่จับหล่อนโยนออกไปจากบ้านของเขา
ชนาดื่มฉลองให้กับตัวเองอย่างหนัก เหมือนหล่อนก้าวมาพบชัยชนะในรูปแบบของหล่อนเองเข้
ตอน 105
บทที่105
“ฉันสาบาน...” น้ำเสียงของหล่อนทอดต่ำลงมือหนึ่งกำชายผ้าปูโต๊ะเอาไว้แน่น “ฉันสาบานได้คุณได้ยินเอาไว้ว่าฉันจะจองล้างจองผลาญกับคุณตลอดไปตราบใดที่คุณยังขวางทางฉันอยู่”
“ขวางทาง...ผมน่ะหรือ” แล้วระวีก็หัวเราะ “ผมว่าคุณชนาเข้าใจผิดอย่างมากทีเดียว ผมไม่เคยขวางทาง ไม่เคยเลย...เรื่องนี้เป็นเรื่องส่วน
ตอน 106
บทที่106
เกนเกดยืนนิ่งๆ หล่อนแนบหน้ากับอกของเขา...นับจากอาร์มล้มเจ็บลงแล้ว หล่อนไม่เคยมีใครรุกล้ำเข้ามาในอาณาจักรใจของหล่อนอีก แต่หล่อนก็รู้ว่าภิไธยได้ก้าวเข้ามาอย่างสง่างาม...เขามาเงียบๆ ก้าวรุกและเดี๋ยวนี้หล่อนก็ตระหนักแน่แล้วว่า หล่อนเองก็มีใจเอื้อตอบกับเขา เพียงแต่หล่อนไม่อาจจะแย่งยื้อเขามาจากชน