บทที่87

ซูซีมู่นึกเรื่องที่โจวเฉิงพูดกับเขาถึงการสอบสวนที่บ้านโล่ขึ้นได้ กำลังจะอ้าปากบอกโล่เฟยเอ๋อ แต่พอได้เห็นสีหน้าที่แสดงออกมาของโล่เฟยเอ๋อ สุดท้ายเขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป

โล่เฟยเอ๋อมองไปที่ซูซีมู่ จากนั้นก็มองออกไปนอกหน้าต่างแล้วพูดขึ้นว่า

“แปดปีก่อน หลังจากที่แม่ของฉันจากไป พ่อก็ส่งฉันไปอยู่กับ

บทที่88

ในขณะที่โล่เฟยเอ๋อหมดสติ กระเป๋าในมือของเธอก็ตกลงพื้น ทำให้ตุ๊กตาพอร์ซเลนที่แขวนบนกระเป๋าตกลงไปด้วย

ชายคนนั้นนั่งยองๆ และหยิบกระเป๋าของโล่เฟยเอ๋อขึ้นมา จากนั้นก็รีบอุ้มโล่เฟยเอ๋อเข้าไปในรถตู้ที่กำลังขับมารับด้วยความรวดเร็ว

ขณะที่รถตู้ออกตัวมา รถของซูซีมู่ก็ขับสวนไปในทันที

รถของซูซีมู่และรถตู

บทที่89

หลังจากที่ชายวัยกลางคนพุ่งเข้าไปในบ้าน เขาเห็นผู้ชายที่ถูกซูซีมู่ถีบจนสลบไป ความจริงมันทำให้เขาตกใจเหมือนกัน

เขารู้ตัวในฝีมือตัวเองเอง จึงมีความคิดที่อยากจะถอย

แต่น่าเสียดาย เขาอยากถอย แต่ซูซีมู่ไม่ให้โอกาสเขา ซูซีมู่ซีปล่อยโล่เฟยเอ๋อ เขาเก็บกระบองเหล็กจากพื้นเพื่อไปเผชิญหน้าเขา

ต่อยมวยซูซีม