บทที่56

โล่เฟยเอ๋อเข้าใจว่า ‘เจอกันพรุ่งนี้’ คือพรุ่งนี้เลิกงานเจอกัน

คิดไม่ถึงว่าเช้าวันที่สองที่เธอเดินออกมาจากคอนโดเตรียมไปทำงาน กลับเจอซูซีมู่อยู่หน้าคอนโด

ต้นฤดูหนาวอากาศตอนเช้าจะหนาวนิดหน่อย เขากลับไม่รออยู่ในรถ กลับทำเหมือนหลายครั้งที่ไปรับเธอที่บริษัทดี้ก้วนเวลาเลิกงานคือยืนพิงข้างรถ

โล่เฟยเ

บทที่57

วันนี้ซูซีมู่ไม่ยุ่งมาก และคิดว่าแผลที่มือโล่เฟยเอ๋อก็หายแล้ว จึงตัดสินใจทำกับข้าวด้วยตัวเองเป็นการปลอบใจโล่เฟยเอ๋อ

เขาออกจากออฟฟิศตอนบ่ายสามโมง เขาไปซุปเปอร์มาร์เก็ตเพื่อซื้อวัตถุดิบที่ต้องใช้

สี่โมงเขากลับถึงคฤหาสน์

แล้วสั่งให้คนขับรถไปรับโล่เฟยเอ๋อที่บริษัทดี้ก้วน เขาเข้าครัวไปเตรียมของ

เ

บทที่58

ซูซีมู่ไม่ให้โล่เฟยเอ๋อเข้ามาช่วย กลับเรียกสองคนที่มากินฟรีเข้ามาช่วยแทน

เหซิงโม่ยกแขนเสื้อแล้วยกอาหารไป

พูดถึงลู่ยู่เมื่อเขาเข้าครัวมาแล้วเห็น โล่เฟยเอ๋อ ก็ลืมเรื่องที่ซูซีมู่ให้เขาเข้ามาช่วยงานจนหมดเกลี้ยง

“โล่เฟยเอ๋อ คุณก็มาเหรอ?” ลู่ยู่ตื่นเต้นเต็มใบหน้า

โล่เฟยเอ๋อพยักหน้าและพูดอย่างมีมา