บทที่5

ตามองเห็นมือของถังหซิวฉี กำลังจะตบลงที่หน้า โล่เฟยเอ๋อหลับตาจากจิตใต้สำนึก

เธอสามารถรู้สึกได้ชัดเจนถึงลมแรงที่พัดมาจากมือของถังหซิวฉี

แต่ทว่า ความเจ็บปวดในจินตนาการยังไม่ได้เกิดขึ้น แต่กลับกลายเป็นเสียงความเจ็บปวดที่คุ้นเคย

นั้นคือถังหซิวฉี… โล่เฟยเอ๋ออึ่งไปหลายวิ ลืมตาขึ้น ก็เห็นมือของถังหซิ

บทที่6

โล่เฟยเอ๋อร้องไห้จนตาแดงบวมกลับที่พักของหซิวหชูเฉียว ดึงดูดความสนใจของ หซิวหชูเฉียวโดยธรรมชาติ

เดิมทีโล่เฟยเอ๋อไม่คิดจะเอาเรื่องของถังหซิวฉีกับกู้ชิงหลันบอกหซิวหชูเฉียว แต่หซิวหชูเฉียวเข้าใจเธอที่สุด ดังนั้นในที่สุดก็ปิดบังเขาไม่ได้

ตอนที่รู้ว่าในขณะที่กู้ชิงหลันไม่ชัดเจนกับโล่เฟยเอ๋อ ในเวลาเ

บทที่7

เมื่อคืนร้องไห้อย่างหนัก โล่เฟยเอ๋อตาบวมมาก ดังนั้นก่อนไปทำงานโล่เฟยเอ๋อตั้งใจเชิญหซิวหชูเฉียวช่วยเธอแต่งหน้า ปกปิดอาการบวมที่ดวงตา

ตอนจะออกไปหซิวหชูเฉียวพูดกับโล่เฟยเอ๋ออย่างลังเล “เฟยเอ๋อ ฉันว่า วันนี้เธอขอลาเถอะ หลีกเลี่ยงเจอ…ที่บริษัท”

โล่เฟยเอ๋อเข้าใจความหมายของหซิวหชูเฉียว เขาเป็นห่วงว่