บทที่470

“เห้อ เรื่องนี้ฉันช่วยคุณได้เพียงเท่านี้ ที่อยู่ของเธอนั้นฉันเองก็ไม่มั่นใจ โอเค ตอนนี้ดึกแล้ว ซวงซวงคุณพักผ่อนเถอะ ฉันวางสายก่อนนะ”

ซือเหม่ยหยวนพูดจบยังไม่ทันจะรอให้โจวซวงซวงตอบก็วางสายไปแล้ว

เมื่อเธอพูดแบบนั้น โจวซวงซวงจะนอนหลับได้อย่างไร ความน้อยใจในหลายวันมานี้มันอัดแน่นอยู่ในตัวของเธอโ

บทที่471

เมื่อเห็นว่าคนรอบๆ เริ่มมองมากขึ้นเรื่อยๆ โล่เฟยเอ๋อก็มีความโกรธเกิดขึ้นมา เธอคิดว่าวันนี้ต้องเป็นพวกที่ถูกพามาจัดฉากแน่เลย

หซิวหชูเฉียวปกป้องโดยให้โล่เฟยเอ๋ออยู่ด้านหลัง ตอนนี้เธอยังอยู่ในช่วงอยู่ไฟตอนไนจะให้เธอมาได้รับบาดเจ็บไม่ได้

โจวซวงซวงเองก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด เธอพูดให้ทุกคนได้ยินว่า

บทที่472

เมื่อได้ยินน้ำเสียงตกใจของกู้ชิงหลัน ในใจของซือเหม่ยหยวนก็คิดว่ามันทำให้เธอพึงพอใจเป็นอย่างมาก

เธอเลยทำเหมือนพูดผิดก่อนจะรีบเปลี่ยนคำพูด： “หรือว่าคุณไม่รู้เรื่องนี้เหรอ？ฉันคิดว่าคุณรู้เรื่องนี้เสียอีก！ขอโทษนะ ฉันปากพล่อยไป คุณคิดว่าฉันไม่ได้พูดอะไรแล้วกัน”

พูดออกไปแล้ว จะทำเหมือนไม่ได้พูดได