บทที่462

“เอ๊ะ เธอคุยกับใคร ทำไมอารมณ์ดีขนาดนี้”โจวเฉิงพูดจาเต็มไปด้วยความคลุมเครือ เขาไม่กล้าแสดงความหึงออกมาโดยตรงกลัวซูยุ่นจะรำคาญ

“ไม่มีใครนี่”ซูยุ่นไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองสักนิดยังคงใช้นิ้วจิ้มแป้นพิมพ์บนมือถือ พูดอย่างไม่ใส่ใจ

การกระทำเช่นนี้ของซูยุ่นยิ่งทำให้จิตใจโจวเฉิงว้าวุ่นเข้าไปอีก ข

บทที่463

เมื่อพูดอ้อมค้อมมายาวขนาดนี้ ซูยุ่นถึงจะเข้าใจ คาดว่าเมื่อกี้น่าจะเป็นซือเหม่ยหยวนที่เป็นคนส่งข้อมูล ดังนั้นโจวเฉิงถึงพูดแบบนี้

“ไอหยา คุณเข้าใจผิดแล้วเรื่องราวมันเป็นแบบนี้……”

ต่อมาซูยุ่น เล่าเรื่องราวที่มาที่ไปทั้งหมดให้โจวเฉิงฟังอย่างครบถ้วน

โจวเฉิงถึงจะเข้าใจทันที ถาม “งั้นทำไมเรื่องนี้

บทที่464

แม้จะมีการช่วยเหลือกัน แต่โจวเฉิงก็ไม่เรื่องง่ายที่ต้องติดต่อกับคนของบริษัทซือซื่อทุกวัน

ซือเหม่ยหยวนเป็นคนที่ชี้สั่งอย่างเดียวแต่ไม่ทำอะไรทั้งสิ้น นั่นคงทำให้ผู้ช่วยคนนั้นที่พ่อซือส่งมาหาเธอเกิดความลำบาก วันๆ ยุ่งจนหัวฟู

วันต่อมา ดวงอาทิตย์คงขึ้นจากทางทิศตะวันตกแน่เมื่อซือเหม่ยหยวนมาที่บริ