บทที่449

พวกอันธพาลช่างคุยโวโอ้อวดไม่ละอายใจจริงๆ ลู่ยู่แสยะยิ้ม นั่งลง แล้วตบหน้าอันธพาลเบาๆ สองสามที พูดเหมือนยิ้มแต่ไม่ยิ้ม”ถ้าแน่จริงแกพูดคำพูดของแกเมื่อกี้อีกรอบสิ”

“มีอะไรไม่กล้าพูดซ้ำ รอกูออกมาจากสถานีตำรวจก่อน แกเตรียมตัวรอเจอกูได้เลย”หัวหน้าอันธพาลพูดซ้ำอย่างรนหาที่ตาย

“เพียะ”ฝ่ามือหนักๆ ฟา

บทที่450

เรื่องนี้ทำไม่สำเร็จ แถมยังให้ซือจิ้งสวนจับคนร้ายเบื้องหลังได้ แต่ว่าซือเหม่ยหยวนวางแผนเป็นและเสแสร้งเป็น เธอยังร้องไห้ขออย่าให้ไปใส่ร้ายเธอกับพ่อซือแม่ซือ……

อย่างไรก็ตามซือจิ้งสวนก็ได้เปิดหูเปิดตาแล้วที่ได้เห็นถึงความเก่งกาจของคนหน้าด้าน

ตั้งแต่ที่เหตุการณ์ครั้งนั้นถูกเปิดเผย ซือเหม่ยหยวนก

บทที่451

ถูกตีสนิทกะทันหันแบบนี้แน่นอนว่าโล่เฟยเอ๋อต้องรู้สึกทำตัวไม่ถูก เธอยิ้มตอบอย่างกระอักกระอ่วนว่า “รู้จักมาค่อนข้างนานแล้วค่ะ”

“จิ้งสวนก็จริงๆ เลย มีเพื่อนที่ดูดีขนาดนี้ก็ไม่แนะนำให้พี่รู้จักบ้าง……”

ยังพูดไม่ทันจบคำก็ถูกซือจิ้งสวนแย่งพูดขึ้นมาว่า：” ทำไมต้องแนะนำให้เธอรู้จัก？”

คำพูดนี้ทำให้ซือ