บทที่425

ตอนสิบเอ็ดโมง คนอื่นก็ทยอยกันมา

พูดเป็นเล่น ซูซีมู่ลงมือทำกับข้าว ถึงจะยุ่งยังไง ก็ต้องเร่งทำให้ทัน

ยิ่งไปกว่านั้น ซูซีมู่เป็นคนเชิญพวกเขามาพักผ่อนที่ปราสาทเอง นี่เป็นเรื่องที่เป็นเกียรติ

มื้อกลางวันเป็นช่วงที่แย่งอาหารกันอย่างคึกคัก

ช่วงบ่าย ทุกคนเริ่มทำความบันเทิงของตัวเอง

พวกเล่นไพ่ก็เล่

บทที่426

ซูซีมู่ชะงักไปสักพัก ถึงจะเข้าใจว่าเธอพูดอะไร

เขาวางของในมือลง จากนั้นเดินไปนั่งข้างกายโล่เฟยเอ๋อ “ฉันช่วยเธอทำเถอะ”

“คุณเป็นเหรอ”โล่เฟยเอ๋อถามอย่างประหลาดใจ

ซูซีมู่ไม่พูดว่าเป็น แต่แค่พูด “ลองดู”

ทีแรกโล่เฟยเอ๋อคิดว่าที่ซูซีมู่พูดว่าลองดู เป็นพวกทำไม่ได้เรื่องสักอีกแบบเธอ กลับคิดไม่ถึงว่าซ

บทที่427

หลังจากที่หมอเฉิงเดินออกไปแล้ว โล่เฟยเอ๋อก็ดึงผ้าห่มออก เตรียมจะใส่เสื้อผ้า

“เธอจะทำอะไร”ซูซีมู่กำลังเดินเข้ามาจากทางประตูเลยเห็นเข้าพอดีจึงถาม ”

“ฉันอยากลุกขึ้นมาเดินบ้าง”โล่เฟยเอ๋อ

“ไม่ได้ เธอเพิ่งไข้ลด ลงจากเตียงไม่ได้น่ะ”ซูซีมู่พูด พร้อมกับเอาเสื้อผ้าออกจากมือโล่เฟยเอ๋อ แล้วเอาโล่เฟยเอ๋