บทที่410

ซูยุ่นกำลังนั่งอยู่บนหัวเตียง เมื่อเห็นแม่ของตัวเองเข้ามาในห้อง เธอเงยหน้าขึ้นมอง แล้วก็ก้มหน้าลงไป

แม่ซูเดินไปที่ข้างเตียงของเธอ นั่งลงแล้วค่อยๆ พูดขึ้น “ยังโกรธอยู่เหรอ?”

ซูยุ่นไม่ตอบกลับคำพูดของแม่ แค่ถามอย่างเรียบเฉย “แม่มาหาฉัน เพราะเตรียมจะพาฉันไปที่คฤหาสน์ตระกูลซูหรือ?

แม่ซูส่ายหัว “

บทที่411

เดิมทีตอนที่โจวเฉิงมาที่บ้านของซูยุ่น ก็ดึกแล้ว

และได้วุ่นวายมานานขนาดนี้ เวลาจึงดึกมากแล้ว

ทั้งสองคุยกันไปมา ก็เริ่มรู้สึกง่วงนอน

โจวเฉิงพูดอย่างเหนื่อยล้าเล็กน้อย “ดึกมากแล้ว นอนเถอะ”

ซูยุ่นส่งเสียง ‘อืม’ ดึงเขาขึ้นไปนอนบนเตียง

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขานอนด้วยกัน แต่เมื่อก่อนตอนที่พวกเขา

บทที่412

โจวเฉิงยุ่งมากจนสลัดตัวหลุดออกมาไม่ได้ ซูซีมู่และ โล่เฟยเอ๋อ อยู่อย่างสบายอารมณ์ในบ้านพักตักอากาศ

วันนี้ พวกเขายังมีแขกคนหนึ่ง เหซิงโม่

“ซูซีมู่ นายควรหายโกรธได้แล้วมั้ง?”

โล่เฟยเอ๋อถามด้วยความสงสัย “มีอะไรเหรอ?”

เหซิงโม่รู้สึกผิด เลยไม่กล้าบอกกับโล่เฟยเอ๋อ เรื่องที่ซูซีมู่ต่อยเขา จึงทำได้เ