บทที่391

หลังผ่านไปครึ่งชั่วโมงซูยุ่นก็มาถึง

“พี่สะใภ้” เธอเอ่ยทักทายโล่เฟยเอ๋อ แล้วจึงหันมาทักซูซีมู่เสียงเบา “พี่คะ”

ซูซีมู่ตอบ ‘อืม’ เสียวเรียบ แล้วลุกขึ้นเดินไปห้องอาหาร

โล่เฟยเอ๋อยิ้ม แล้วพูดต้อนรับซูยุ่น “หิวแล้วละสิ? ไปกินข้าวกันเถอะ”

“อ้อ ค่ะ” ซูยุ่นพยักหน้า

ที่โต๊ะอาหาร โล่เฟยเอ๋อและซูซีมู่

บทที่392

เดิมทีโล่เฟยเอ๋อตั้งใจจะไปเดินเล่นกับซูซีมู่ แต่ไม่คิดว่าจะได้เจอเข้ากับคนคนหนึ่งโดยบังเอิญ นั่นคือโล่ชิงไป๋

ตั้งแต่คราวนั้นที่โล่ชิงไป๋จ้างคนมาลักพาตัว โล่เฟยเอ๋อก็ไม่ได้เจอเธออีกเลย เธอเองก็ไม่ได้ถามซูซีมู่ว่าสุดท้ายโล่ชิงไป๋เป็นยังไง

จนกระทั่งวันนี้ ที่ได้เจอหน้าเขาอีกครั้ง เธอรู้สึกเหิ

บทที่393

แม้ว่าการปรากฏตัวของโล่ชิงไป๋จะทำให้โล่เฟยเอ๋อคิดถึงเรื่องราวในอดีต แต่เพราะมีซูซีมู่อยู่ ไม่นานเธอก็โยนเรื่องพวกนั้นออกจากสมอง

และกลับมาทำตามแผนเดิม คือพวกเขาไปซื้อของใช้สำหรับเด็กที่ห้างก่อน

และไม่ต่างอะไรกับพ่อแม่มือใหม่ทั่วไป ทันทีที่เข้ามาในร้านเด็กอ่อน พวกเขาเห็นอะไรก็ตื่นเต้นไปหมด

เส