บทที่ 338

บทที่338

นับตั้งแต่ที่ซูซีมู่ออกมาจากห้องของซูยุ่น เขาก็มีสีหน้าที่ไร้อารมณ์มาตลอดทางพร้อมโจวเฉิงที่ตามขึ้นลิฟต์ จนมาถึงชั้นล่าง

จนกระทั่งถึงหน้าประตูโรงแรม เขาถึงหยุดเดินและถามขึ้นว่า “เรื่องวันเกิดตอนที่ฉันอายุสิบขวบวันนั้น นายเป็นคนบอกโล่เฟยเอ๋อใช่ไหม?”

ในตอนที่โจวเฉิงบอกเรื่องนี้กับโล

บทที่ 339

บทที่339

การที่โล่เฟยเอ๋อแอบคุยกับส้ายหลินน่าแบบนี้ ก็เพราะก่อนหน้านี้เธอไม่รู้ว่าจะบอกซูซีมู่อย่างไร เลยเลือกที่จะปิดบังเขา

แต่เธอกลับไม่รู้ว่า ซูซีมู่รู้เรื่องนี้จากซูยุ่นแล้ว

เพียงแต่ซูซีมู่ยังไม่รู้ว่า ที่โล่เฟยเอ๋อสอบถามเรื่องนี้จากซูยุ่นก็เพื่อเกลี้ยกล่อมให้เขาปล่อยวางความคับข้องใจท

บทที่ 340

บทที่340

อยู่บ้านมานานหลายวันขณะนี้ สุดท้ายโล่เฟยเอ๋อก็ตัดสินใจกลับไปทำงานที่บริษัทดี้ก้วนเหมือนเดิม

แต่ก่อนที่จะกลับไปทำงานที่บริษัทดี้ก้วนวันหนึ่ง เธอกับซูซีมู่ได้ไปที่สุสานด้วยกัน

วันนั้นเป็นตอนที่แสงแดดจ้ามาก บ่ายสามโมง ซูซีมู่เลิกงานก่อนเวลา พาโล่เฟยเอ๋อขับรถชั่วโมงกว่า มาที่ชานเมือง