บทที่305

ไม่ต้องตามผมแล้ว ผมไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณอีก

ได้ยินประโยคนี้ โล่เฟยเอ๋อนิ่งอึ้งไปทั้งร่าง

เขายอมไม่ต้องการเธอยอมรับผิด เขาไม่อยากฟังคำอธิบายจากเธอ เขาไม่อยากให้เธอตามเขา ไม่อยากเกี่ยวข้องกับเธอ

กลับกลายเป็นว่าเธอรอคอยที่ได้พบเขา แต่ไม่คิดเลยว่าเขาไม่ได้อยากเจอเธอเลยสักนิด

โล่เฟยเอ๋อม

บทที่306

เขาตัดสินใจไม่ไปหาเธออีกแล้ว เริ่มเรียนรู้ที่จะลืมเธอแล้ว

ทำไมเธอที่พูดอย่างเด็ดขาดในตอนแรก ถึงได้มาหาเขา?

ซูซีมู่สะบัดหัวอย่างแรง สะบัดความคิดในสมองให้ออกไป

จากนั้นลุกยืนขึ้น เปิดโทรศัพท์อีกเครื่อง โทรหาหมายเลขหนึ่ง

“ส้ายหลินน่า ผมมีธุระต้องออกไป เรื่องร่วมมือกัน ผมจะจัดคนให้ไปเจรจากับคุณ…

บทที่307

ไม่รู้ว่าบังเอิญหรืออย่างไร โล่เฟยเอ๋อตามมาทันซูซีมู่ตลอด แม้กระทั่งตอนอยู่บนแท็กซี่ เธอตามหลังซูซีมู่อยู่ไม่กี่นาที ซึ่งพอให้เธอตามทันซูซีมู่

ชั่วโมงกว่าต่อมา รถแท็กซี่ก็มาถึงบริเวณที่พักของคุณท่านในเวลาไล่เลี่ยกัน

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อจ่ายค่าโดยสาร ซูซีมู่สีหน้าเย็นชา ยืนรอเธออยู่นอกรถ

“ซูซีมู