บทที่301

เย่รู่ไป๋พูดอย่างยิ้มแย้ม: “ผู้ช่วยโจว พวกเราอยากถามคุณ อาจารย์ของคุณโล่คืออาจารย์คนไหน?”

โจวเฉิงคิดไม่ถึงว่าพวกเย่รู่ไป๋จะตั้งใจมาถามคำถามนี้โดยเฉพาะ แปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้สนใจมาก

วันนี้หน้าที่ของเขาคือตามหาประธานซู สำหรับพวกเขาเย่รู่ไป๋ เขาไม่คิดจะให้ความสนใจ และไม่มีเวลามาสนใจ

“ไม่ว่

บทที่302

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อได้รับสายโทรศัพท์จากเย่รู่ไป๋ แบบร่างวาดถึงครึ่งหนึ่งแล้ว

ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เธอวางปากกาลง จากนั้นหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า

เห็นบนหน้าจอเป็นเบอร์ของเย่รู่ไป๋ แววตาเธอฉายแววงงงวย จากนั้นจึงกดรับสาย

“ฮัลโหล หัวหน้าเย่ คุณมีธุระอะไร…..” โล่เฟยเอ๋อยังไม่ทันพูดจบ อีกฝั่

บทที่303

ซูซีมู่เม้มริมฝีปาก จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเบาบางเย็นเยียบ: “คุณคิดมากไปแล้ว วันนี้ผมมาที่นี่เป็นเพื่อนเพื่อนผม”

พูดประโยคนี้จบ ซูซีมู่หันหลังเดินไปหาสาวสวยชาวฝรั่งเศสที่อยู่ไม่ไกล “ส้ายหลินน่า พวกเราไปกันเถอะ”

สาวชาวฝรั่งเศสคนนั้นที่ถูกซูซีมู่เรียกว่าส้ายหลินน่า คุยกับซูซีมู่ไม่กี่ประโยค จา