ตอน 297
โดนเท
บทที่ 276
บทที่276
โล่เฟยเอ๋อออกมาจากวิลล่าแล้ว ก็ไปที่เดินเล่นแถวบริษัทซูซื่อเพื่อฆ่าเวลา เตรียมตัวรอตอนเที่ยงไปหาซูซีมู่ สุดท้ายตอนใกล้เที่ยง เธอได้รับสายจากเห้อจิ้นเหยา
“ฮัลโหล คุณป้าเหยา…..”
โล่เฟยเอ๋อยังพูดไม่ทันจบ เสียงร้องไห้ของเห้อจิ้นเหยาก็ดังผ่านสายมา “เฟยเอ๋อพ่อเธออัมพฤกษ์-อัมพาต เธอมาเย
ตอน 298
บทที่ 277
บทที่277
หลังจากเงียบไปประมาณหนึ่งนาที เสียงก็ดังขึ้นจากปลายสาย ตามด้วยเสียงโอนสาย
ผ่านไปอีกไม่กี่สิบวินาที เสียงเย็นชาของซูซีมู่ก็ดังขึ้นตามสาย “ใคร?”
ดวงตาของเห้อจิ้นเหยาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ภายนอกยังคงตอบกลับอย่างนุ่มนวล “ฉันเห้อจิ้นเหยา”
“มีธุระอะไร?” ซูซีมู่เลียงเย็น ไม่มีร่องรอยค
ตอน 299
บทที่ 278
บทที่278
เมื่อโล่เฟยเอ๋อกลับมาที่ห้องผู้ป่วย ไม่เห็นเห้อจิ้นเหยา เห็นแค่พยาบาลในห้อง รู้สึกงงงวยเล็กน้อย
“คุณป้าเหยาไปไหนแล้ว?” โล่เฟยเอ๋อออกจากห้องไปถามบอดี้การ์ดหน้าห้อง
บอดี้การ์ดตอบ “คุณนายไปบริษัทแล้ว”
โล่เฟยเอ๋อไม่ได้คิดมาก ขานรับแล้วกลับเข้ามาในห้องผู้ป่วย
เธอเข้ามาในห้อง จากนั้นไม