บทที่269

เมื่อเข้าไปในซุปเปอร์มาเก็ต โล่เฟยเอ๋อก็หยิบกระดาษที่หซิวหชูเฉียวเขียนให้มาดู

สิ่งของที่อยู่ในกระดาษโน้ตนั้นไม่น้อยเลย โล่เฟยเอ๋อเกรงว่าไปหาทีละชิ้นจะเสียเวลา เลยมองไปยังซูซีมู่แล้วเอ่ยขึ้นมา : “พวกเราแยกกันหาของ นายไปฝั่งของใช้ส่วนตัว ฉันจะไปฝั่งของทานเล่น”

ซูซีมู่ไม่ได้โต้แย้งอะไรกับการแบ

บทที่270

คืนนี้ซูซีมู่ต้องการโล่เฟยเอ๋อครั้งแล้วครั้งเล่า ทำเอาโล่เฟยเอ๋อเหนื่อยแทบไม่ไหว

วันต่อมา โล่เฟยเอ๋อถึงเที่ยงแล้วเพิ่งจะตื่นนอน

ตอนเธอลงมาที่ชั้นล่าง ยังถูกหซิวหชูเฉียวหัวเราะเยาะใส่อีกหนึ่งรอบ

ตกบ่ายโล่เฟยเอ๋อรู้สึกง่วงงุน เลยไม่ออกไปไหน

เดิมทีคุยกับซูซีมู่ไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ว่าจะไปร่ว

บทที่271

หซิวหยูเฉียวจุ๊ปากอีกหลายครั้ง “การงานก็ดี งานบ้านงานครัวก็ได้ เป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบเหลือเกิน ไม่รู้จริง ๆ ว่าเธอโชคดีมาจากไหน ไม่คิดเลยว่าจะหาผู้ชายดี ๆ แบบนี้ได้”

เธอไม่ได้เรื่องขนาดนี้ แม้แต่อาหารยังทำไม่เป็น ซูซีมู่ถือว่าเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบเลยทีเดียว

คิดถึงระหว่างเธอกับซูซีมู่ตรงน