บทที่259

เขาเป็นคนเซ็นชื่อ ยอมให้หมอเฉิงเอาลูกของพวกเขาออก……ซูซีมู่เม้มปากอย่างแรง แล้วกล่าวต่อ:”ผมผิดเอง ผมช่วยอะไรไม่ได้ ช่วยลูกของเราไว้ไม่ได้”

โล่เฟยเอ๋อไม่ได้ยินคำพูดท่อนหลังของซูซีมู่ เพราะเธอถูกคำพูดโจมตีจิตใจหนักเกินไป

ทีแรกยังคิดว่าซูซีมู่เป็นคนเอาลูกออก แต่นึกไม่ถึงว่าลูกจะแท้งไปก่อนหน้านี

บทที่260

เป็นเพราะการตรวจรักษาได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว ดังนั้นการตรวจรักษาจึงเป็นไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่โล่เฟยเอ๋อกำลังเข้ารับการตรวจอยู่นั้น ซูซีมู่ก็ได้เปลี่ยนผ้ากอซที่แปะอยู่ที่คอใหม่แล้ว

หลังจากตรวจเสร็จเรียบร้อย พวกเขาก็ได้ทานมื้อเที่ยงที่โจวเฉิงเป็นคนสั่งมาให้ อยู่ที่ห้องผู้ป่วยที่โล่เฟยเอ๋

บทที่261

ขณะที่ซูซีมู่เข้าห้อง โล่เฟยเอ๋อก็เพิ่งจะออกมาจากห้องน้ำ

เมื่อเห็นเขาเข้ามา ก็พูดออกมาว่า : “เตรียมน้ำให้อาบเรียบร้อยแล้ว ให้ฉันไปหยิบเสื้อผ้าให้ไหม?”

ซูซีมู่ที่กำลังถอดเสื้อคลุมออก ตอบไปว่า : “อืม หยิบชุดอยู่บ้านให้ฉันชุดหนึ่งละกัน”

“ได้ค่ะ” โล่เฟยเอ๋อพยักหน้า หมุนตัวเพื่อจะไปหยิบเสื้อผ้าใ