บทที่246

อย่างไรก็ตามผู้หญิงคนนั้นก็ซื่อสัตย์และพูดว่า “คุณหนูโล่ ฉันไม่จำเป็นต้องโกหกคุณ ถ้าคุณไม่เชื่อในคำพูดของฉัน ฉันสามารถช่วยคุณหาแฟ้มประวัติรักษาของคุณได้”

โล่เฟยเอ๋อหยุดไปสักครู่ และถาม “จุดประสงค์ของคุณคืออะไร? ”

“ฉันจะไปมีจุดประสงค์อะไร ฉันก็แค่เห็นอกเห็นใจคุณก็เท่านั้น” หญิงสาวหยุดครู่หนึ

บทที่247

ตอนเจ็ดโมงเช้าของวันที่สอง โล่เฟยเอ๋อก็ตื่นขึ้นมาตามปกติ

ไปที่ห้องน้ำอาบน้ำและลงไปชั้นล่างเพื่อทานอาหารเช้า

ตอน 7:40 เธอหยิบกระเป๋าของเธอและนั่งลงในรถที่คนขับหลี่ขับไปทำงาน

ระหว่างทางโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของเธอก็ดังขึ้นอย่างไม่หยุด

โล่เฟยเอ๋อขมวดคิ้วและควานหาโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋า

บทที่248

โล่เฟยเอ๋อไม่รู้ว่าตัวเธอเองจะหนีจากซูซีมู่ไปได้ถึงเมื่อไร หลังจากที่วางสายจากซูซีมู่ ก็กลับเข้าไปในห้องชุดพิเศษเพื่อคุยกับหซิวหชูเฉียวที่ไม่ได้เจอกันตั้งนาน

“คุยกับใครนะ แถมยังแอบฉันออกไปด้วย?” หซิวหชูเฉียวเห็นโล่เฟยเอ๋อเข้ามาและถามด้วยรอยยิ้ม

“ครอบครัวนะ” โล่เฟยเอ๋อตอบและหลบตาลง

หซิวหชูเฉ