บทที่244

แม้ว่าซูซีมู่จงใจชะลอฝีเท้าลง แต่ถนนก็มีจุดสิ้นสุด

“ถึงแล้ว” นั่นคือสิ่งที่ซูซีมู่พูด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะปล่อยโล่เฟยเอ๋อลง

แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจที่จะลงจากหลังของซูซีมู่ แต่ในที่สุดก็เข้ามาในโรงพยาบาลแล้ว ยังจะให้เขาแบกอยู่มันก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

หลังจากเงียบไปสองสามวินาทีเธอก็พูดออกมา

บทที่245

บทที่246

อย่างไรก็ตามผู้หญิงคนนั้นก็ซื่อสัตย์และพูดว่า “คุณหนูโล่ ฉันไม่จำเป็นต้องโกหกคุณ ถ้าคุณไม่เชื่อในคำพูดของฉัน ฉันสามารถช่วยคุณหาแฟ้มประวัติรักษาของคุณได้”

โล่เฟยเอ๋อหยุดไปสักครู่ และถาม “จุดประสงค์ของคุณคืออะไร? ”

“ฉันจะไปมีจุดประสงค์อะไร ฉันก็แค่เห็นอกเห็นใจคุณก็เท่านั้น” หญิงสาวหยุดครู่หนึ