บทที่232

เดิมทีซูซีมู่คิดว่าเรื่องรังนกนี้เป็นเพียงบทสนทนาโดยบังเอิญเท่านั้น กลับคิดไม่ถึงว่ารังนกจะกลายเป็นความเจ็บปวดในชีวิตเขา

หลังจากทานมื้อค่ำเสร็จแล้ว โล่เฟยเอ๋อและซูซีมู่ก็ได้นั่งดูทีวีกันอยู่ที่โซฟา ผ่านไปสักพักโทรศัพท์ของซูซีมู่ก็ดังขึ้น เป็นโจวเฉิงที่โทรเข้ามา

“ประธานซูครับ ผมมีเรื่องรายงา

บทที่233

ไม่มีเสียงตอบรับของซูซีมู่ออกมาจากในห้องหนังสือ มีเพียงเสียงทุบทำลายของแตกเพล้งพล้าง โล่เฟยเอ๋อร้อนใจเป็นอย่างมาก อยากจะเปิดประตูห้องเข้าไปดู แต่พบว่าประตูห้องถูกซูซีมู่ล็อคไว้

เธอทำได้เพียงออกแรงตีประตู ตะโกนเรียกซูซีมู่ “ซูซีมู่ นายเป็นอะไร เปิดประตูหน่อยสิ…”

แต่ซูซีมู่ที่อยู่ด้านในไม่ตอบ

บทที่234

เพราะเรื่องที่ซูซีมู่ทำลายห้องจึงทำให้เสียเวลา วันนี้โล่เฟยเอ๋อจึงมาทำงานสายไปครึ่งชั่วโมง

มาทำงานสายแล้ว คิดไม่ถึงว่ายังมาเจอกับเย่รู่ไป๋อีก

“ผู้จัดการฝ่ายเย่” โล่เฟยเอ๋อเดินเข้าไปทักทายเย่รู่ไป๋อย่างกังวลใจ

เย่รู่ไป๋ไม่ชายตามองเธอสักนิด เดินเข้าไปพูดกับคาริน่าอย่างเรียบ ๆ ว่า : “ไปเถอะ”

ค