บทที่219

วันที่ 2 กับสภาพอากาศที่มืดมน มีฝนตกปรอยๆ แต่ซูซีมู่ก็ยังพาโล่เฟยเอ๋อออกไปข้างนอกเหมือนเดิม

หลังจากรถได้ขับออกมาจากที่พักของพวกเขา ก็ไม่หยุดจอดเลย

การนั่งรถเป็นเวลานาน ทำให้โล่เฟยเอ๋อรู้สึกง่วงนอน

“เป็นอะไร?” ซูซีมู่รู้สึกถึงความไม่ปกติของโล่เฟยเอ๋อ ก็เลยหันไปมองดูโล่เฟยเอ๋อ

โล่เฟยเอ๋อตอบพร

บทที่220

หลังจากกลับจากที่ของไค่ตี้ เฟยลี่ผู่ตรงนั้นมาถึงที่พัก สีหน้าตื่นเต้นของโล่เฟยเอ๋อก็ไม่เคยจางหาย “ซูซีมู่ ฉันฝันไปหรือเปล่าเนี่ย? ไค่ตี้ เฟยลี่ผู่รับฉันเป็นลูกศิษย์แล้วจริงเหรอเนี่ย?”

ซูซีมู่กำลังนั่งดูคอมพิวเตอร์อยู่บนโซฟา เงยหน้าขึ้นตอบว่า “มันไม่ใช่ความฝัน แต่เป็นเรื่องจริง”

” สุดยอดไปเล

บทที่221

ตอนเที่ยงคืน เที่ยวบินที่โล่เฟยเอ๋อกับซูซีมู่นั่งก็ได้จอดลงที่สนามบินนานาชาติของเมืองA อย่างปลอดภัย

โจวเฉิงรู้กำหนดการเดินทางของพวกเขา จึงมารอรับพวกเขาที่สนามบินล่วงหน้าแล้ว

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความต่างของเวลาหรือเปล่า ถึงแม้โล่เฟยเอ๋อจะนอนหลับบนเครื่องบินหลายชั่วโมง แต่พอนั่งรถโจวเฉิงได้ไม่น